AlvilágAlvilág
32s 400ms48s 900ms
Budapeszt noszę pod skórą jak niewydobyty z przegubu tatuaż. Cienka czerwona linia, keleti, kossuth, astoria, alvilág, niezauważenie przekalkowana ciężarem grawitacji z map bardziej podziemnych, spod gardła Uralu, jak gdy odbijaliśmy na zapigmentowanej płaszczyźnie powierzchnie świata nieprzypadkowe, pamiętasz?
Gdzie i kim jesteś ty, z którym rozmawiam, kto zna mnie lepiej niż ja siebie i z wzajemnością, której oddać się nie przyznaję?
Rozpoznaję więc sama. Tulę do szkieletów, gnijących organów o niezbadanej sile duchów, którym nikt inny nie wierzy. Jem kominkowe ciasto na moście i już mi lepiej, przepraszam, że zawiodłam i cieszę się światłami. Odbitymi w rzece, w tunelach, w oczach pełnych wściekłości, którą chciałabym odwzajemnić, ale nie potrafię.
Budapest I carry under my skin like a tattoo that was never lifted out of my wrist. A thin red line: Keleti, Kossuth, Astoria, the underworld. Imperceptibly traced over by the weight of gravity from maps even more subterranean, from beneath the throat of the Urals, as when we took impressions, on a pigmented plane, of the surfaces of a world that was no accident. Do you remember?
Where and who are you, the one I’m speaking with, who knows me better than I know myself, and with a reciprocity I won’t admit to returning?
So I recognize on my own. I cuddle up to skeletons, to rotting organs with the unexamined strength of ghosts nobody else believes in. I eat chimney cake on the bridge and I already feel better. Sorry that I let you down, and I rejoice in the lights, reflected in the river, in the tunnels, in eyes full of a fury I would like to return but can’t.
-- Sola Mar

A`ā & pāhoehoeA`ā & pāhoehoe
W moich żyłach uwięzła gęstniejąca lawa. Sztywnieją mi palce, ciało szybko stygnie. Tężeję teraz już nawet latem i nie rozumiem tego procesu.Thickening lava is trapped in my veins. My fingers are stiffening, my body is cooling fast. Now I set even in summer, and I don't understand the process.

MiastoCity
Trzeba wychodzić z domu. Wyznaczyłam sobie takie zadanie, bo kiedyś w drodze było moim domem, i przestało, i poczułam, że zupełnie się zgubiłam.One has to go out. I set myself this task, because being on the road was once my home, and then it stopped being, and I felt completely lost.

Zamiast stąd wyjechaćInstead of leaving
Zamiast stąd wyjechać, szukam różnych nazw stanów oderwania.Instead of leaving this place, I search for different names for states of detachment.

ŁajmaLaima
Na temat swojego losuConcerning my fate

ŁódźŁódź
Jakoś tak się stało, że Łódź jest moim najlepszym planem B, bezpieczną przystanią. Kokonem po rozczarowaniu, miejscem, gdzie jestem u siebie, choć nie stąd jestem, ale jednak.Somehow it happened that Łódź is my best plan B, a safe harbour. A cocoon after disappointment, a place where I’m at home, though I’m not from here, and yet.

MeduzyMedusas
Posejdon zgwałcił boginkę. Ukarano ją przemianą w potwora o wężowych włosach.Poseidon raped a goddess, and she was punished for it by being turned into a monster with snakes for hair.

Na krawędziOn the ridge
Zapragnęłam tu przyjechać, bo słyszałam o bunkrach.I wanted to come here because I had heard about the bunkers.

Przestrzeń prywatnaPrivate space
Mam dziwny pociąg do miejsc niesłusznie zamkniętych. Jakby chęć wznowienia rozmowy przerwanej przez kogoś innego.I have a strange pull towards places that have been unjustly shut. As if I wanted to resume a conversation someone else cut short.

RóżycRóżyc
Snuję się po bazarze jak pajęczyna, w którą bez wątpienia się wplątałam.I wind my way through the bazaar like a cobweb, one I’ve no doubt got myself tangled in.

Lepsza wersjaThe prettier lie
Im głębiej nurkuję w historię Osiedla Przyjaźń, tym więcej znajduję niejasności. Mitologia wrasta w prawdę od tak dawna, że są już jedną symbiotyczną opowieścią.The deeper I dive into the history of Osiedle Przyjaźń, the more ambiguities I find. Mythology has been growing into truth for so long that the two are now one symbiotic story.