substancje smolistetarry substances

czasem nachodzi mnie chęć by zapalić
cienkiego papierosa jakie sprzedawały kiedyś
panie przy węźle przesiadkowym, pod samym kościołem
z dłońmi wieloznacznie umoszczonymi w tunelach kieszeni i foliowych toreb

kto wiedział ten miał szansę
zawrzeć pakt z władcą krainy wyjętej spod prawa
dominium chaosu mydła i powidła
mentolu kamfory goździków machorki
wolności swobody koronkowych majtek
mieszczących prawdziwe kobiece pośladki
w trzech czwartych

tyle wystarczy
dwa buchy wspomnień
przeszłości niemojej co prawda ale i niczyjej
tyle wystarczy by zachwiać się lekko i może
wypaść z tej przeklętej linii zwanej losem
rozmyć rozdmuchać złuszczyć się wraz z żarem
zatracić kontur
nie chcieć go z powrotem

resinous matter

sometimes the urge comes over me to light
a thin cigarette, the kind once sold
by the women at the transfer hub, right by the church
hands ambiguously nested in tunnels of pockets and plastic bags

whoever knew, had a chance
to strike a pact with the ruler of a land beyond the law
a dominion of chaos, of soap and jam
of menthol, camphor, cloves, cheap makhorka tobacco
of freedom, of liberty, of lace panties
holding real women’s buttocks
three quarters full

that’s enough
two puffs of memories
a past not mine, true, but no one’s either
that’s enough to sway slightly and maybe
slip out of that cursed line called fate
blur, billow, flake away together with the ember
lose one’s outline
not want it back